Διαδικασία Διαμεσολάβησης

 

Η διαμεσολάβηση ξεκινάει ουσιαστικά από τις πρώτες επικοινωνίες των πληρεξουσίων των μερών , όπου ο διαμεσολαβητής είναι υποχρεωμένος να διαφωτίσει τους δικηγόρους των μερών για την όλη διαδικασία (από τον τόπο και χρόνο της συνάντησης εώς την ουσιαστική αποπεράτωση και συμφωνία). Μετά τις πρώτες συζητήσεις , είναι πλέον ώριμη η διαδικασία προκειμένου να επιτευχθεί η κοινή συνάντηση όλων των συμμετεχόντων.

Σε αυτήν την συνάντηση ο Διαμεσολαβητής εξηγεί αρχικά τη διάρθρωση της διαδικασίας και τονίζει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των συζητήσεων. Έπειτα, ζητά από τα μέρη να παρουσιάσουν τις θέσεις τους. Όταν ο διάλογος δεν είναι πλέον παραγωγικός, ο διαμεσολαβητής χωρίζει τα μέρη και ξεκινά μία σειρά ιδιωτικών, εμπιστευτικών συνεδριάσεων. Στις κατ’ ιδίαν αυτές συναντήσεις ο διαμεσολαβητής συζητά με κάθε ένα από τα  μέρη για να αναλύσει την περίπτωσή τους, να αναγνωρίσει και να αναδείξει τα πραγματικά συμφέροντα καθενός από τα μέρη και να αναπτύξει επιλογές για την επίλυση της διαφοράς. Ο διαμεσολαβητής μπορεί να μεταφέρει πληροφορίες, προτάσεις ή προσφορές από το ένα μέρος στο άλλο μόνο αν έχει την ρητή συναίνεσή τους. Οι κατ’ ιδίαν συναντήσεις είναι πολλαπλές, διάρκειας 20-30 περίπου λεπτών η καθεμία. Όταν τα μέρη καταλήξουν σε συμφωνία, γίνεται μία τελευταία κοινή συνάντηση όπου υπογράφεται το πρακτικό της διαμεσολάβησης από τον διαμεσολαβητή, τα μέρη και τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους.

1-      Νομικό καθεστώς που διέπει το θεσμό της Διαμεσολάβησης

  • Νόμος 3898/2010 – «Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις».
  • Αιτιολογική Έκθεση στο Σχέδιο Νόμου 3898/2010 – «Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις».
  • «Οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008» για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.
  • Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 123 (ΦΕΚ Α’ 255/09-12-2011) – «Καθορισμός όρων και προυποθέσεων αδειοδότησης και λειτουργίας των φορέων κατάρτισης διαμεσολαβητών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις».
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 109088 οικ./12.12.2011 – «Διαδικασία αναγνώρισης τίτλων διαπίστευσης διαμεσολαβητών – Θέσπιση Κώδικα Δεοντολογίας διαπιστευμένων διαμεσολαβητών και Καθορισμός κυρώσεων για παραβάσεις αυτού».
  • Υπουργική Aπόφαση με Αριθ. Πρωτ.107309 οικ./2012 (Φ.Ε.Κ. Β’ 3417/21.12.2012) – «Τροποποίηση της με αριθμ. 109088 οικ./12.12.2011 υπουργικής απόφασης».
  • Ευρωπαϊκός Κώδικας Δεοντολογίας για τους Διαμεσολαβητές.
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 34801 οικ/2012 (Φ.Ε.Κ. Β’ 1363/26-4-2012) – «Κανονισμός λειτουργίας της Επιτροπής Πιστοποίησης Διαμεσολαβητών».
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 34802 οικ/2012 (ΦΕΚ Β’ 1363/26-4-2012) – «Κανονισμός λειτουργίας της επιτροπής εξετάσεων υποψήφιων διαμεσολαβητών και καθορισμός της διαδικασίας ελέγχου των φορέων κατάρτισης διαμεσολαβητών και των διαπιστευμένων διαμεσολαβητών».
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 109087/2011 (Φ.Ε.Κ. Τεύχος Υπαλλήλων Ειδικών Θέσεων και Οργάνων Διοίκησης Φορέων του Δημοσίου και Ευρύτερου Δημοσίου Τομέα 436/14.12.2011) – “Συγκρότηση Επιτροπής Πιστοποίησης Διαμεσολαβητών».
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 1460 οικ/ 2012 (Φ.Ε.Κ. Β’ 281/13.2.2012) – «Καθορισμός αμοιβής του διαμεσολαβητή».
  • Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 85485/2012 (Φ.Ε.Κ. Β’ 2693/4.10.2012) – “Καθορισμός παραβόλων διαμεσολάβησης».
  • ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ (Φ.Ε.Κ. Α’ 237/5-12-2012).
  • Κοινή Υπουργική Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 29381/2014 (Φ.Ε.Κ. Β’ 1009/23.4.2014) – «Τροποποίηση της με αριθ. 85485/2012 ΚΥΑ»